Afscheid Wouter Koelewijn

Bunschoten/Spakenburg,  16 juli 2020

Afbeelding invoegen 

 

In memoriam Wouter Koelewijn.

 

Op 6 april 1939 wordt Wouter Koelewijn geboren in Spakenburg, alwaar hij ook verder opgroeit.

Op 11 juli 2020 kwam een einde aan zijn aardse leven, waarin hij 81 jaar mocht worden.

 

Wouter zijn vader had een visgroothandel met een filiaal in Utrecht.

De vader van Grietje had een marktkraam op de Paardenmarkt in Utrecht

Wouter kwam de bestelde vis op een bakfiets maar wat graag afleveren, want hij zag wel iets in Grietje. (en omgekeerd ook…)

Op 19 oktober 1961 traden zij in Spakenburg in het huwelijksbootje.

 

Op zeker moment had Wouter een eigen visgroothandel in IJmuiden.

Elke dag reed hij heen en weer vanuit Bunschoten.

Voor zijn werk zat hij ook vaak in Engeland.

Rond 1990 is hij overgestapt op een kleinhandel in Nordhorn.

Daarvoor zijn ze verhuist naar Hardenberg.

 

In 2003 (hij was toen 64 jaar) kreeg hij een herseninfarct.

Intensieve revalidatie volgde, maar zijn leven werd nooit meer hetzelfde als voorheen.

Denk hierbij aan de hem zo kenmerkende stok, die hij altijd bij zich had.

Na dat infarct was zijn geest echter nog ongebroken.

De zaak werd (na zijn infarct…) gelukkig overgenomen door zijn zoon.

In 2008 zijn Wouter en Grietje daarom weer verhuisd naar Bunschoten, alwaar ze een prachtig appartement betrokken.

 

Samen mochten zij 58 jaar getrouwd zijn, waarbij zij 4 kinderen kregen, (2 zoons en 2 dochters)  16 kleinkinderen (waarvan er ook al een aantal van getrouwd zijn…)  en 5 achterkleinkinderen.

 

Zijn hobby’s waren varen en waterskiën… als het maar met water te maken had zogezegd.

 

Een jaar geleden werd er peniskanker bij Wouter geconstateerd.

Vele behandelingen heeft hij ondergaan in het Anthonie van Leeuwenhoek ziekenhuis te Amsterdam.

Sommige vrienden of bekenden (zelf niet altijd gelovig…) waren verbaasd over de kracht die Wouter en Grietje uit hun geloof haalden met name tijdens zijn ziekte.

Dankbaar keek hij terug op hun leven en bij iedere volgende tegenslag zei hij dan heel nuchter "We gaan vol vertrouwen verder”

Wouter is altijd iemand geweest van het regelen… dat zat in zijn bloed.

Maar ook Wouter kon op het laatst niets meer regelen… zijn strijd zat erop!

 

Naast zijn gezin, was er ook de sterke band met zijn Commando-vrienden.

Wouter kwam op met lichting 58-03 en behaalde zijn Groene Baret op 10 april 1958

Hij was sinds 2015 lid van onze vereniging… voor die tijd was hij nog lid van Noord-Nederland.

Een actieve man binnen de vereniging, welke al enige jaren bestuurslid was, waarbij hij samen met Henk Bolder en Chris de Gier de Evenementen-Commissie vormde.

Bij evenementen van de vereniging, was hij altijd aanwezig met zijn bovenbuurman Gijs Zwaan.

Tactisch opgesteld in de zaal, zodat niemand hen ontging die binnenkwamen.

Daarbij beheerde Wouter de gelden en lag het papieren geld altijd keurig op dezelfde manier en volgorde gestapeld op tafel. "Dat verlangde ik vroeger ook zo van mijn personeel”, vertelde hij mij eens.

Tijdens onze jaarlijkse vaartocht van Amersfoort naar Spakenburg, verzorgde Wouter een bezoek aan het museum aldaar.

Het jaar erop organiseerde hij een bezoek aan de Visafslag.

Voor degene die slecht ter been waren, regelde hij een taxibusje via het bejaardentehuis, om deze mensen naar de Markt te vervoeren en enkele uren daarna weer terug naar de boot.

Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen

Op de oproep, wie er van de gelegenheid gebruik wilde maken, om Wouter een laatste groet te brengen, werd uiteindelijk door 14 Commando’s gehoor gegeven + nog 4 echtgenotes.

Om 12.15 uur verzamelden wij ons op de parkeerplaats bij de Maranathakerk te Spakenburg.

Met de koster en de begrafenisverzorger werden de laatste puntjes ter plaatse nog geregeld.

De aanvang van de condoleance was om 12.30 uur tot 13.15 uur in een zaaltje van de kerk.

De koster had deze zo ingericht, dat de zaal d.m.v. paaltjes met koorden in 2 gedeelten was verdeeld.

Aan de achterkant stonden de familieleden, terwijl de bezoekers aan de voorzijde langs konden lopen "en op afstand” konden condoleren.

Kwam men aan de ene kant van de zaal binnen, dan ging men aan de andere zijde de zaal er weer uit en kon men doorlopen naar de kerkzaal.

Net voor men de zaal uitliep, stond de kist met Wouter opgesteld, voorzien van zijn foto en zijn Groene Baret.

2 Commando’s hielden de Erewacht bij de kist, tijdens deze condoleance.

Zoals vooraf afgesproken, werd er om de ca. 10 minuten gewisseld van plaats, zodat het voor eenieder goed te doen was.

 Afbeelding invoegen

Om 13.30 uur opende uitvaartverzorger Roelof van Asselt de dankdienst voor het leven van Wouter Koelewijn, door de familie, vrienden en kennissen welkom te heten.

Vervolgens gaf hij het woord aan Ds. J. Meijer, welke de Dienst keurig leidde.

Leidraad was het door Wouter zelf aangedragen gedeelte uit 2 Korintiërs 4:18 "Wij richten ons niet op de zichtbare dingen maar op de onzichtbare, want de zichtbare dingen zijn tijdelijk, de onzichtbare eeuwig”.

Door de kinderen werden de schriftlezingen verzorgd, een brief voorgelezen welke zijn dochter aan Wouter had voorgelezen en een gedicht voorgedragen, welke door Wouter zelf was geschreven.

Aan het einde van de Dienst kreeg onze secretaris Willem Vermeer het woord.

Afbeelding invoegen           Afbeelding invoegen

Hij richtte zich in het kort tot de familie en gaf daarna uitleg over wat voor iemand een Commando was en wat er van hem verwacht werd.

Hij deed dit aan de hand van de 5 Kernwaarden van het Korps Commando Troepen, te weten Moed – Beleid – Trouw – Trots en Eer.

Daarna verzocht hij aan Martin ter Beek, om naar voren te komen.

"Jouw opa Wouter heeft aan alle voornoemde kernwaarden voldaan en hierdoor deze Groene Baret verdient”.

"Hij heeft de Baret met Trots en Eerbied gedragen”.

Opa heeft aangegeven, dat hij wenste, dat jij deze Baret uitgereikt kreeg.

Aan mij de eer, om deze aan jou te overhandigen met het verzoek "bewaar deze Baret ook met Trots en Eerbied”.

 Afbeelding invoegen

Na de Dienst gingen wij naar de begraafplaats Memento Mori te Bunschoten.

Daar stelden wij ons bij de ingang op voor een Erehaag.

Afbeelding invoegen

Nadat allen daar tussendoor waren gelopen, sloten wij achteraan de stoet naar Wouters laatste rustplaats.

Bij het graf mochten wij op 1 rij gaan staan.

Nadat de Dominee de geloofsbelijdenis had uitgesproken, zongen alle aanwezigen het "Amazing Grace” (Maar dan in de Nederlandse vertaling…) begeleid door een trompettist.

Vervolgens werd er gezamenlijk "het Onze Vader” gebeden.

Aansluitend werd "The Last Post” gespeeld, waarbij de Commando’s de Eregroet brachten en een minuut stilte in acht werd genomen.

De heer van Asselt bedankte nogmaals, mede namens de familie, eenieder hier aanwezig.

Dit is een geweldige steun voor Grietje, kinderen, kleinkinderen en familie.

Daaropvolgend verzocht hij de aanwezigen langs het geopende graf te lopen, waarbij de Commando’s de Eregroet brachten.

Als laatste namen de naaste familieleden afscheid.

Dit was onze "Laatste Groet”… aan Wouter Koelewijn.

Hiermee mochten wij zijn laatste wensen in vervulling laten gaan.

 

Wij wensen Grietje, kinderen, klein- en achterkleinkinderen alle sterkte toe in deze moeilijke periode.

 

Namens het bestuur, leden en donateurs van Commandovereniging Midden-Nederland.

 

Willem Vermeer

Secretaris